ΤΟ ΚΙΡΜΙΖΙ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

«Να είμαι ανάξιος, αν σε ξεχάσω ποτέ, Σμύρνη αγαπημένη»

ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ…

Στο χέρι τα παιδιά,

στους μπόγους τ’ αναγκαία

και στο λιμάνι

για τη χοάνη

της προσφυγιάς.

Πού να βρει μια στεριά,

μια πατρίδα νέα,

ν’ ανασάνει

στο μεϊντάνι της λησμονιάς;

Αχ μικρέ μου εαυτέ μου

που σ’ έχασα,

δεν σε ξέχασα,

θα σε βρω.

Μπροστά μας η Ελλάδα,

καθένας μια λαμπάδα

τα δώρα μας στη χώρα μας,

σωζόμαστε, καιγόμαστε,

για να φαινόμαστε

στον Ουρανό.

Αχ μικρέ μου εαυτέ μου

που σ’ έχασα,

δεν σε ξέχασα,

θα σε βρω.

Μπροστά μου η Ελλάδα

κι εγώ είμαι μια λαμπάδα,

κλειδί από άλλα μέρη,

τον Παράδεισο όταν φύγω

να μπορώ να σου ανοίγω.

Μαζί του το κλειδί

του σπιτιού τους στη Σμύρνη,

ογδόντα χρόνια

σημαία στα χιόνια

και φυλαχτό.

Πώς να βρει τη ζωή

που άφησε στη μνήμη;

Σαν ευλογούσε, σφιχτά κρατούσε

κλειδί και σταυρό.

Αχ μικρέ μου…….

Στίχοι: Μιχάλης Λεβέντης

Μουσική: Γιώργος Στεφανάκης

Ερμηνεία: Γιώργος Στεφανάκης

Φωνητικά: Αγγελική Λεβέντη

Μπουζούκι: Γιώργος Κωνσταντόπουλος